Matthew Holness’ın yazıp yönettiği 2018 yapımı Possum, geleneksel korku kalıplarının dışına çıkan, rahatsız edici ve derinlemesine psikolojik bir film. Film, itibarını ve işini kaybetmiş bir kukla sanatçısı olan Philip’in, çocukluğunun geçtiği, İngiltere’nin kasvetli taşrasındaki terk edilmiş eve dönüşüyle başlar. Bu dönüş, onu sadece kötü kalpli ve baskıcı üvey babası Maurice ile değil, aynı zamanda ‘Possum’ adını verdiği, tüyler ürpertici, örümcek bacaklı bir kukla ve onun temsil ettiği bastırılmış travmalarla yüzleşmeye zorlar.

Sean Harris’in Philip rolündeki performansı, sözsüz ifadeleri ve beden diliyle karakterin içsel çöküşünü ve paranoyasını mükemmel bir şekilde yansıtıyor. Alun Armstrong ise üvey baba Maurice karakteriyle, pasif-agresif tehditkarlığı ve rahatsız edici varlığıyla ekrana gerilim yüklüyor. Filmin gerçek yıldızı belki de, tasarımıyla izleyiciyi ilk andan itibaren huzursuz eden Possum kuklasıdır; bu kukla, Philip’in suçluluk, korku ve travmasının somut bir tezahürü haline gelir.

Holness, hızlı sıçramalar veya ucucu korkular sunmak yerine, yavaş akan, boğucu bir atmosfer inşa ediyor. Kasvetli ve gri görüntü yönetimi, minimal ve gergin müzikler, filmin ruh halini tamamlayarak izleyiciyi Philip’in paranoyak dünyasına hapsediyor. Possum, kolay cevaplar vermeyen, izleyiciden yorum ve katılım bekleyen, sarsıcı bir psikolojik gerilim deneyimi sunuyor. Geçmişin hayaletleri, aile içi travma ve insan zihninin karanlık dehlizlerine ilgi duyanlar için mutlaka izlenmesi gereken, unutulması zor bir bağımsız korku filmidir.