Luca Guadagnino'nun 2018 tarihli Suspiria'sı, Dario Argento'nun 1977 tarihli kült klasik filminin çarpıcı ve kişisel bir yeniden yorumlamasıdır. Film, Soğuk Savaş dönemi Berlin'inde, dünyaca ünlü Helena Markos Dans Şirketi'ne katılan genç Amerikalı dansçı Susie Bannion'un (Dakota Johnson) hikayesini anlatır. Ancak bu prestijli okulun içinde, sanatın ve disiplinin ötesinde, kadim ve karanlık bir gücün varlığı hissedilmektedir. Susie'nin olağanüstü yetenekleri ortaya çıktıkça, okulun baş koreografı Madame Blanc (Tilda Swinton) ile arasında güçlü bir bağ oluşurken, okulun etrafını saran esrarengiz kayıplar ve ölümler de artar. Eski bir öğrencinin arkadaşı olan psikoterapist Dr. Josef Klemperer (yine Tilda Swinton tarafından oynanmaktadır) bu olayların peşine düşer ve dans şirketinin sıradan bir sanat kurumu olmadığını keşfeder.

Guadagnino, orijinal filmin canlı renk paletinin aksine, kasvetli ve grimsiz bir Berlin atmosferi yaratarak izleyiciyi farklı bir görsel şölene davet eder. Thom Yorke'un hipnotik ve rahatsız edici müzikleri, filmin gerilimini adım adım tırmandırır. Dakota Johnson, masumiyetini yitiren ve gücünü keşfeden bir karakteri ikna edici bir şekilde canlandırırken, Tilda Swinton'un çok yönlü performansı filmin omurgasını oluşturur. Film, sanat, güç, suçluluk ve kolektif travma temalarını, cadılık ve büyü metaforları üzerinden işler.

Suspiria, sadece bir korku filmi değil, aynı zamanda derinlikli bir sanat filmidir. Uzun metraj süresini, karakter gelişimine ve rahatsız edici bir gerilim atmosferi inşa etmeye adar. Gösterişli şiddet sahneleri ve sarsıcı bir finaliyle izleyiciyi sarsmayı başarır. Görsel estetiği, oyunculukları ve felsefi alt metniyle, izleyicisini rahatsız edici sorularla baş başa bırakan, unutulmaz bir sinema deneyimi sunar. Korku türünün sınırlarını zorlayan, yoruma açık ve cesur bir yapım arayanlar için mutlaka izlenmesi gereken bir film.